Home » Uncategorized » چو سٽا

چو سٽا

رب رکئي سهڻا، شل ڪوسا نه ڏسين ڏينهن،
سدائين وسنئي سائين، رحمت ڀريا مينهن،
وڏو ٿي شينهن، ڪجان خدمت سنڌ جي. (پنهجي پياري عبدالله ابراهيم لاءِ)

سنڌ پنهجي ازل تائين رهندي،
توايڏي واويلا ڇو مچائي آ.
لطيف جي ٻولي کي خطرو ناهي،
هي هلڪڙن جو شور اجائي آ. (لطيف يونيورسٽيءَ ۾ سنڌي سائن بورڊن لاءِ ٿيل واويلا متعلق )

هو جو نه ڪم ڪري، ته پاڻ سمهي نه ڪيون ساءُ
جيئي منهجو مزور ڀاءُ، جو ٿو پگهر وهائي پاڻ لاءِ. (مزدورن جي عالمي ڏهاڙي تي)

پاڻ نه اگر دور ٿيئون،
دنيا ڇا دور ڪندي،
دلين جا رشتا قائم هجن،
دنيا ڇا مجبور ڪندي.

سچ ڪڏنهن لڪڻو ناهي،
دنيا چاهي زور لڳائي،
پاڻ ازل کان ملڻا آهيون،
ڪير ڪيڏو به شور مچائي.

ڪيڏا ظالم چهرا آهن،
پيار تي لڳل پهرا آهن
تون دل نه لاهه منهنجا سائين،
هر جاءِ پنهنجا سهرا آهن.

ٿر ۾ واري کٽڻي ناهي،
سچ جي ٻيڙي بڏڻي ناهي،
دنيا چاهي زور لڳائي،
پريت پنهنجي رڪڻي ناهي

تون دل نه لاهه منهنجا سائين،
هي منزل ماڻي ويندا سين،
توسان پنهنجي نيهن جو ناتو،
هر واعدو پاڙي ويندا سين.

پيار تي پهرا ڪير هڻندو،
دل ڪنهنجي ڪا جاگير ناهي،
توسان ملڻ کان روڪي جيڪا،
اهڙي قبول ڪا تقدير ناهي.

ڪونجن قطار ولر ۾ آئي،
اچي ڪينجهر جي سونهن وڌائي،
تماچي تڙ تي جاڳي پيو،
جنهن نوريءَ جي جان بچائي

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: