Home » Uncategorized » ڌرتي سان عشق

ڌرتي سان عشق

ڌوڙ ڌرتي جي گر سيني سان لائين
قومي فرض کي قرض سمجھي چڪائين
ماروئڙن سان هر حال ۾ ساٿ نڀائين
انسانيت جي عظمت سان پاڻ جرڪائين
ته پوءِ منهنجا سائين، امرتا ماڻين ابراهيم چئي

ڌرتي جي مٽيءَ سان، من پنهنجو ڌوءِ
برابري ۽ سهپ جا، موتي ويهي پوءِ
انسانيت جي زوال تي، ڳوڙها ويهي روءِ
تهان پوءِ، امرتا ماڻيندين ابراهيم چئي

گرتون ڌرتيءَ کان غيرو ٿيندين
بدنامي جي داغ سان ميرو ٿيندين
سچو ٿي پئو جيجل سان سهڻا
حقيقي دنيا جو وڏيرو ٿيندين

جي تون سچو ناهين ڌرتيءَ سان، ته تون ناهين منهنجو ڀاءُ
لک عزتون ماڻين کڻي، ته به پنهنجو نه ٿيندو ٺاهه
ڀلي توکي منهنجي ماءُ، معاف ڪري هن جهان۾

جي تون سچو ڌرتيءَ سان، ته اکين ۾ ٿي ويهه
دل جان گھور ڪيان توتان، توکي رسي نه ڪو ڇيهه
صدقو سارو ڏيهه، ڪيان ڏهيسر تومٿان

جو ماروئَڙن کان ڏور وڃي، تنهن سا ڪهڙو پنهنجو لگاءُ
ڀلي هجي سڳو ڀاءُ، ته به سلام ناهي دلال کي

اج ڳالهه چتي ڪر تون ڪنهن جي پاسي آهين
گر گھٽ ڀائين ڌرتي کي، ته اسان منجھان ناهين
ڪاڇي ۽ ڪشمور ۾ اگر اسڪول نه کولائين
ته پوءِ منهنجا سائين، معاف ڪر مظلومن کي

شرم نه ٿئي وڏيرا، تون ليڊر ٿو سڏائين
بند ڪري اسڪول کي، تون واڙا هلائين
ماري مظلومن کي، روز ٿوڌاڙا هڙائين
مسڪينن جو مال ڦري، ڪتن کي کارائين
ٿوري ننڍي ڳالهه تي، ويٺو ماڻهون مارائين
قبائلي جھگڙن جي، هت دونهين دکائين
پوءِ به سنڌي سڏائين، لعنت پوئي لطيف جي

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: